Dharmapelgrim Yogi 

     De weg loopt door het hart

Yoga, waar hebben we het over?

Er bestaan tegenwoordig zoveel verschillende omschrijvingen van “Yoga”, dat het tot containerbegrip is verworden. Dat maakt het lastig om over Yoga te spreken, zonder een spraakverwarring te creëeren met misverstanden of erger tot gevolg. Daarom, voor alle duidelijkheid: Voor mij betekent Yoga:

 Een levenswijze gericht op vereniging

met de essentie van de realiteit.

Yoga heeft betrekking op alles wat ik doe of laat. Dat is nogal wat. Het omvat mijn gevoelsleven, mijn denken, mijn handelen, mijn omgaan met mijn lichaam en mijn sociale leven. Ik vind dat in grote lijnen terug in de volgende onderverdeling:

Bhakti Yoga - de yoga van bezieling; liefde; gevoelsleven en emoties.

Jnana Yoga  - de yoga van het intuïtieve weten en de objectieve kennis.

Karma Yoga - de yoga van het doen en laten; het handelen; de arbeid.

Hatha Yoga  - de yoga van harmoniseren en in balans brengen van energie.

Raja Yoga    - de koninklijke yoga van het achtvoudige pad.

De eerste drie Yogatypen beschouw ik als klassiekers. Zij vormen de basis van Yoga in het algemeen. Hatha Yoga leidt naar mijn mening niet tot de essentie van de realiteit, maar kan een mens daar wel onbedoeld van afleiden doordat het vooral de fysieke aspecten benadrukt. Raja Yoga tenslotte sluit naast de vier eerder genoemde Yoga’s ook duidelijke sociale elementen in.

Alles staat of valt echter met: 

Aandacht.

“Yoga” als levenswijze houdt in dat ik er vierentwintig uur per dag en zeven dagen in de week mee bezig ben. Dat gaat mij eerlijk gezegd niet altijd goed af. Het is een zaak van regelmatig vallen en opstaan, gevolgd door drie stappen vooruit en twee achteruit. Soms zet Yoga mij in vuur en vlam. Soms ben ik het zat. Het grijpt me regelmatig naar de keel, maar steekt mij net zo vaak een hart onder de riem en lacht me beurtelings toe en uit. Yoga laat mij echter niet meer los.

Hoe anderen yoga ervaren en hoe zij het er als yogi's vanaf brengen, zal van persoon tot persoon verschillen. Yoga is een weg die je in principe "alleen" gaat, maar paradoxaal genoeg doe je dat in verbondenheid met anderen, en uiteindelijk in vereniging met alles en iedereen.

Is Yoga iets van vroeger?

NEE. Yoga heeft een geschiedenis van meer dan vierduizend jaar. Zo beschouwd is het iets van vroeger. Maar dan is vrijwel alles wat we nu denken en doen eigenlijk iets van vroeger, want niets van wat wij nu denken en doen is zomaar uit de lucht komen vallen. Alles heeft een geschiedenis, en alles ontwikkelt zich. Inzichten veranderen onder invloed van ontdekkingen en nieuw ingenomen standpunten waardoor ineens ander licht valt op wat bekend werd veronderstelt. Zo gaat het ook met Yoga. Yoga anno 2017 richt zich in essentie op hetzelfde als waar yoga zich vierduizend jaar geleden op richtte, maar blijft ondertussen wel "bij de tijd" door zich voortdurend te verjongen. Yogabeoefening die niet aansluit bij de tegenwoordig beschikbare (feiten)kennis, maar blijft hangen in de verleden tijd, loopt achter en kan de beoefenaar gemakkelijk buiten de realiteit plaatsen. Dat is niet het doel van yoga! Yoga heeft tot doel "vereniging met de essentie van de realiteit"... niet het "plaatsen buiten de realiteit". 

Yoga en religie

Yoga is van oorsprong een oosterse filosofische discipline, maar je kunt het gerust een religie noemen. Het begrip "religie"komt namelijk van het Latijnse "religiare", en betekent: opnieuw (re-) verbinden (ligiare). Het Sanskrietwoord "Yoga" is verwant aan ons woord "Juk", en betekent behalve "verbinden en veréénigen" ook discipline. Kortom: Yoga en religie hebben beide hetzelfde doel. Religie is yoga, yoga is religie. Religie is echter wezenlijk iets anders dan godsdienst. Ik zet daarom grote vraagtekens bij uitlatingen van mensen die beweren dat hun godsdienst niet met Yoga kan of mag samengaan. Zij zeggen daarmee feitelijk dat hun godsdienst onverenigbaar is met religie ... Dat is op zijn minst opmerkelijk...

Ga naar: